Η αρτηριακή υπέρταση αποτελεί σοβαρό και συνεχώς επιδεινούμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας, με αυξανόμενες δημοσιονομικές επιπτώσεις. Η συχνότητά της αυξάνεται λόγω της παράτασης του προσδόκιμου ζωής αλλά και εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής, ο οποίος περιλαμβάνει το κάπνισμα, την παχυσαρκία, τη σωματική αδράνεια και τη μη ισορροπημένη διατροφή.
Αποτελεί κύριο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και εμφραγμάτων του μυοκαρδίου, ενώ είναι μια από τις βασικές αιτίες πρόωρης θνησιμότητας. Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο προκαλεί περίπου 7 εκατομμύρια πρόωρους θανάτους παγκοσμίως και απορροφά το 4,5% των συνολικών δαπανών για την υγειονομική περίθαλψη.
Το 2000, περίπου το 26,4% του ενήλικου πληθυσμού παγκοσμίως έπασχε από αρτηριακή υπέρταση, δηλαδή ένας στους τέσσερις ενήλικες. Μέχρι το 2025, το ποσοστό αυτό προβλέπεται να φτάσει το 29,2%, ποσοστό που ενδέχεται να είναι χαμηλότερο από την πραγματικότητα, λόγω των ταχέως μεταβαλλόμενων συνηθειών του σύγχρονου τρόπου ζωής.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ένα σημαντικό ποσοστό υπερτασικών ατόμων αγνοεί την ύπαρξη της πάθησής τους, καθώς η υπέρταση συνήθως δεν εμφανίζει σαφή συμπτώματα, εκτός εάν έχουν ήδη προκληθεί βλάβες σε ζωτικά όργανα.
Η υπέρταση ορίζεται από σταθερά αυξημένες τιμές αρτηριακής πίεσης, άνω των 140mmHg για τη συστολική και/ή άνω των 90mmHg για τη διαστολική, όπως αυτές καταγράφονται σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις.
Η φαρμακευτική αγωγή αποτελεί βασικό μέσο αντιμετώπισης όταν απαιτείται, ωστόσο εξίσου σημαντική είναι η προώθηση αλλαγών στον τρόπο ζωής. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δίνεται στην ενίσχυση της συμμόρφωσης του ασθενούς με οδηγίες υγιεινοδιαιτητικής αγωγής.
Η διακοπή καπνίσματος, η απώλεια περιττού σωματικού βάρους, ο περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ και αλατιού, η τακτική σωματική άσκηση (τουλάχιστον 30 λεπτά ημερησίως), η αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών και η μείωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπαρών αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την αποτελεσματική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
